Op avontuur in Utrecht en het Trek-festival

Zaterdag vertrokken vriendlief en ik voor een gezellige date naar Utrecht! We hebben hier allebei gestudeerd en waren er al veel te lang niet meer geweest. Ik was even vergeten wat een fijne stad het ook alweer is! De sfeer in Utrecht is zo anders, gemoedelijker, dan die van Amsterdam waar we nu meestal heen gaan.

In Utrecht was afgelopen weekend het Trek festival (als in lekkere trek)! Op Team Confetti las ik een post over verschillende festivals tijdens pinksteren en toen moest ik natuurlijk wel ergens heen. Trek is een leuk hip festival met allerlei verschillende food-trucks. Het festival stond vol met allemaal toffe oude auto’s (volkswagen T1’s en kevers enzo) die omgebouwd waren tot eet- en drinkkraampjes.

een koffie-kever ^^
een koffie-kever ^^

Toen we aankwamen op het festival was ik eerst even in de war omdat er heeeel veel kleine kindjes rondliepen. Even was ik bang dat ik over het hoofd had gezien dat het om een festival voor kinderen ging. Maar nee, in de stadsschouwburg naast het festival terrein was net de theatervoorstelling van Pluk van de Petteflet afgelopen. Hoe awesome is dat! Daar had ik als klein Nienkje ook wel heen gewild! Eigenlijk wil ik er nog steeds wel heen.

We zijn ons te buiten gegaan allemaal lekkere dingen en een lekker biertje! Terwijl we heerlijk op de bankjes van het Lucas Bolwerk aan het chillen waren. Het was lekker warm maar gelukkig niet te zonnig, zodat ik niet levend verbrande. Er was echt van alles te eten, wat ik allemaal niet op de foto heb. Ik had natuurlijk mijn goede camera niet bij me omdat ik nog niet zo’n die-hard blogger ben en die camera bestwel zwaar is… Eigenlijk hebben jullie niks aan me. Maargoed dit zijn de dingen die ik wel op de foto heb en ze waren allemaal HEUUL lekker 🙂

broodje pulled pork
broodje pulled pork
Dit was de allerlekkerste sushi oooit!! serieus! ik wil er nog 100, ook al waren ze best wel duur.
Dit was de allerlekkerste sushi oooit!! serieus! ik wil er nog 100, ook al waren ze best wel duur.
Hier verkochte ze kokosnoten waar je uit kon drinken. Geniaal! ik had er geen want ik wilde natuurlijk liever bier.
Hier verkochte ze kokosnoten waar je uit kon drinken! Geniaal, ik had er geen want ik wilde natuurlijk liever bier.

Het festival was super leuk en een stuk groter dan ik had verwacht. Volgens mij was alles biologisch, organisch en meer van die goede dingen. We hebben bij lange na niet alles geproefd, omdat onze maagjes dat niet aankonden. Het festival is nu afgelopen en ik heb geen idee of het nog een keer wordt gehouden maar zo wel dan is het zeker een bezoekje waard!

 

Continue Reading

Reizen in de spits

Wat reizen in de spits mij heeft geleerd.
Al drie jaar reis ik elke dag in de spits met de trein naar mijn werk (eerst was het mijn stage). Mijn treinreis gaat over een behoorlijk druk traject, van Almere naar Amsterdam.

Vroeger thuis hadden mijn ouders geen auto, alles ging altijd met de trein en het openbaar vervoer was dus niets nieuws voor mij. Tot dat ik begon met elke dag in de spits reizen, mijn relaxte studenten leventje met late collegetijden kwam ten einde en ik moest om half 9 op het lab staan.

De ochtend en avondspits is even wat anders dan lekker relaxed op zaterdag middag met de trein naar oma. Hoe men zich gedraagt in de trein als het (heel) druk is vind ik echt fascinerend. Er bestaan verschillende niveaus van hoe mensen zich gedragen die in relatie staan tot hoe druk het is:

  • Het is redelijk rustig en de meeste mensen kunnen zitten: iedereen laat elkaar met rust, geen gemopper.
  • Het is zo druk dat er veel mensen moeten staan: men begint wat te mopperen, mensen zonder plek vinden dat ze wel een plekje verdienen; de persoon met z’n tas nog op de stoel naast zich wordt ‘vriendelijk’ verzocht deze te verplaatsen.
  • Het is zo druk dat mensen ophopen in het gangpad bij de deur: Op dit punt gedraagt men zich op z’n chagrijnigst. Personen in het gangpad worden toegeschreeuwd dat ze moeten doorlopen, ook al sta je al met 1 been in iemand z’n hutkoffer.
  • Het is zo druk dat ALLES vol staat en er mensen op het perron achter blijven: de stemming in de trein slaat om naar meligheid, men begint met elkaar te praten en helpt elkaar overeind houden. Op dit moment is stemming op het perron wel heel slecht, mensen vinden altijd dat zij nog in de trein moeten.
  • Het is zo druk dat je niet meer de trein in kan en de trein vertrekt zonder jou: Eerst even heel erg pissig, daarna kun je lekker met andere mensen die ook niet paste klagen over hoe slecht het allemaal geregeld is.
  • Een paar andere puntjes die ik geleerd heb de afgelopen drie jaar:

    1. Er bestaat geen personal space.
    Hoe vaak ik al niet gesandwitched heb gestaan tussen een paar mensen. Ik heb meer fysiek contact met met mijn wildvreemde medereizigers dan ik met de meeste van mijn familieleden en vrienden heb. HEERLIJK hoor een bezwete bouwvakker op je schoot na een dag hard werken. Op mijn werk komen genoeg vieze geurtjes voorbij dus aan het einde van de middag kan ik me er nog wel voor af sluiten. ’s Morgens is het een ander verhaal. Waarom vinden mensen het nodig om een boterham met pindakaas naast me te eten of hun nagels te lakken om half acht ’s morgens op mijn nuchtere maagje.

    2. Dagjes mensen zijn de vijand.
    Je kent ze wel, het gepensioneerde stel dat op een doordeweekse ochtend lekker met de trein naar Amsterdam vertrekt voor een kopje koffie bij de Bijenkorf. Daar wil ik dus niet naast zitten, want deze mensen willen altijd een praatje maken. Ik ben niet gezellig ’s ochtend. Ik ben niet in voor een babbeltje en ik zal je negeren en naar mijn telefoon staren als je probeert tegen me te praten. Een andere variant van de vijandige dagjes mensen zijn de vriendinnen-groepen op weg naar de libelle zomerweek of huishoudbeurs ofzo. Deze groepen zullen niet tegen je gaan praten maar ze praten zo hard tegen elkaar dat je je niet meer kan concentreren op wat je zelf aan het doen bent.

    3. Mensen met kinderen zijn de vijand.
    Begrijp me niet verkeerd. Ik ben dol op kinderen, ik kan niet wachten tot ik zelf kinderen heb en dit geld ook niet voor alle kinderen. Op de vroege ochtend zijn mijn sociale skills nog niet helemaal wakker en ben ik niet in staat om gezellig te doen tegen een wildvreemd jongetje van 4 dat me honderdduizend vragen stelt. ‘Meisje waarom is je haar zo rood?’, ‘Meisje waar ga je heen?’ etc… Nee gewoon nee!
    Verder zijn gezinnen met drie huilende baby’s, een kinderwagen, maxicosi en honderd luiertassen gewoon niet handig als de trein al helemaal vol zit. Een half uur met iemand zijn buggy in je rug staan is niet heel erg lekker.

    4. Wie zit die zit.
    Er wordt heel vaak niet voor elkaar opgestaan. Ik stond een keer naast een meisje met krukken en een gipsen-poot en er stond niemand voor haar op. Dat kan toch niet… Het veroveren van een stoeltje is een grote prestatie en als je er eenmaal eentje hebt dan geef je ‘m niet meer zomaar op.

    5. Vertraging schept een band.
    Dit valt in dezelfde categorie als veeeel te volle treinen. Het moment waar op treinreizigers wel met elkaar gaan kletsen (lees:klagen) is wanneer er grote vertraging is. Het is dan vaak nog gezellig ook! Tot het moment dat er 2000 mensen in drie pendelbussen moeten omdat er echt niets meer rijdt.

    6. Vouwfietsen zijn de vijand.
    Ik snap het oké!? vouwfietsen zijn handig, ik twijfel zelf ook wel eens of ik er niet eentje moet aanschaffen… Maar die dingen zijn gewoon ook heel onhandig en het gebeurd te vaak dat ik door zo’n ding tegen mijn schenen word gebeukt. Of dat iemand zijn fietsje neerzet, zelf aan de andere kant van de trein gaat zitten, en dat dat fietsje omvalt tegen mij aan. Wanneer het regent buiten vind ik het ook niet prettig als mijn mooie schone broek ineens tegen je natte vouwfietsbanden aangeplakt zit.

    Oke nu heb ik genoeg geklaagd! Hopelijk denken jullie nu niet dat ik een grote chagrijn ben want dat valt allemaal wel mee hoor ^^. Voor het geval je mijn gezeur wel een beetje te veel vond is hier een plaatje van een aardappel:
    tiny potato

    Continue Reading

    Verdwaald op het internet.

    In mijn post van een tijdje terug kon je lezen hoe we ’s avonds echt verdwaalde in het bos (mega eng was dat hoor!). Maar in de virtuele wereld verdwaal ik bijna dagelijks. Soms volg ik mijn digitale vrienden (die mij niet eens kennen) tot een uithoek van het web, om daar weer iets prachtigs te ontdekken. Soms begin ik zelf met rondneuzen online en voor ik het weet is het weer twee uur verder.

    Wikipedia is een van mijn favoriete plekken. Open een artikel over een onderwerp en de reis kan beginnen. Doorklikken naar alle dingen die met het onderwerp te maken hebben. Ik kan echt verdwijnen in alle informatie die er te vinden is op het web.
    Mijn zoektocht naar een origineel pannenkoeken recept eindigde op de Wikipedia over pannenkoeken. Op deze wikipedia stonden weer allemaal buitenlandse soorten pannenkoeken. Een simpele Google search leidde tot een hele middag lezen over buitenlandse lekkernijen. Iets opzoeken over een bepaalde bacterie voor een verslag voor school eindigde in een heel stuk schrijven over de geschiedenis van de microbiologie (nerd alert! hier ik jullie niet mee zal vervelen :P).

    Naast Wikipedia (wat ik nog enigszins intelectueel kan verantwoorden) is er ook het verschrikkelijke medium YouTube… Seriously, how much of my time have you stolen!? Op YouTube staan letterlijk filmpjes over alles. Zonder YouTube kon ik me zelf waarschijnlijk niet eens behoorlijk aankleden. Ik leerde mijn haar doen en mijn make up doen (in zo verre dat ik er mee over straat durf). Ik leerde hoe je een ui het handigst snijd, hoe je een gingerbreadhouse bouwt en hoe je kip in de oven maakt. Van YouTube heb ik ook geleerd (kon ik het maar uit mijn geheugen wissen…) om mijn haar te verven. Het is behoorlijk gênant hoeveel uur ik haarverf filmpjes heb gekeken.

    Shoplogs, reviews en hometours; allemaal dingen die veel te slecht voor mijn portemonnee zijn en dan hebben we het nog niet eens over de miljoenen online warenhuizen die het geld uit mijn zak proberen te kijken. Schreef ik in een artikel over guilty pleasures dat ik dol ben op alles kerst? Het gaat me toch echt te ver dat ik 1x op mijn werk naar kerstbomen heb gegoogeld en nu in juni nog naar de reclame voor kunstkerstbomen moet kijken (ze worden trouwens wel steeds goedkoper). Als ik met pijn in mijn hart heb besloten dat die schoenen toch echt te duur zijn moet ik ze nog weken lang aanzien als reclame in mijn browser.

    Wanneer ik geen zin heb om te lezen of na te denken over geld uitgeven is daar altijd nog pinterest, tumblr en 9gag om me te voorzien van een heerlijke dosis beeldmateriaal. Inspiratie op doen voor fotografie, DIY’s of plekken die ik ooit nog wil gaan bezoeken (BAM weer twee uur van je leven verspild).

    Het zal jullie ondertussen wel duidelijk zijn dat ik een ziekelijke hoeveel tijd doorbreng op the interwebz. De laatste weken probeer ik heel erg om de hoeveelheid onproductieve tijd online naar beneden te brengen.

    Meer bloggen en dingen creëren online en minder als een zoutzak toekijken hoe andere creëren, want daar word ik echt veel gelukkiger van!

    Continue Reading

    Luchtige worteltjestaart met nootjes

    Met Hemelvaartsdag maakte ik deze heerlijke worteltjestaart, het recept kreeg ik van een collega die de taart trakteerde op haar verjaardag. Dit recept bestaat uit veel stappen en ik vond het best een uitdaging om te maken. Het resultaat was een super luchtige taart met een heleboel gezonde (oke twee.. dat is al best veel voor taart) ingrediënten. De taart bevat geen boter dat is ook een pluspunt natuurlijk, al die suiker moet je maar gewoon even vergeten 😉

    Wat heb je nodig:

    ingredientenworteltaart

  • 300 gram geraspte wortel
  • 6 eieren, gesplitst
  • 300 gram gemengde noten, in stukjes gehakt
  • 300 gram suiker, ik had bruine suiker maar wit is vast ook goed.
  • handje rozijnen
  • 4 eetlepels bloem
  • eetlepel kaneel, staat niet op de foto….
  • mespuntje gemalen kruidnagel, ook niet op de foto
  • mespuntje zout, nope ook niet op de foto
  • Rum of kirsch, een eetlepel, had ik zelf niet in huis dus ik heb het er uit gelaten
  • werkwijze:

    Zorg van tevoren dat iemand de worteltjes voor je raspt, ik had daar natuurlijk iemand voor geregeld want dat is nogal een vervelend werkje. Mocht je beschikken over een keukenmachine die dit soort dingen ook kan, nu is het moment daar om hem te gebruiken. Hak de nootjes in stukken, ik had vrij kleine stukjes gemaakt omdat ik dat lekker vind. Dit is misschien ook wel een klusje voor een keukenmachine, geen idee want ik doe (of laat doen) alles nog ouderwets met de hand.

    Verwarm de oven voor op 180 graden

    Splits de eieren, en zorg dat alle eiwitten in een hele schone kom zitten anders krijg je ze niet stijf (that’s what she said). Mix de eiwitten stijf, maar niet te stijf anders krijg je allemaal rare klonten straks (dat probleem had ik wel een beetje). Voeg de suiker bij de eierdooiers en mix het geheel in een paar minuten romig.

    kijk eens hoe romig!
    kijk eens hoe romig!

    Hierna voeg je de noten, wortelen, rozijnen, bloem, kruidnagel, kaneel, zout en de drank toe. Roer alles met een houten lepel goed door elkaar tot dat het er ongeveer uitziet als braaksel. Vet een grote springvorm (28cm) in. Als laatste roer je het geklopte eiwit door het beslag en giet je het geheel in de springvorm. Het ziet er op dit moment niet echt lekker uit, maar hou vol! Het wordt echt lekker.
    DSC_0047

    Bak de taart gedurende 90 minuten. Ik heb een nogal agressieve oven dus ik heb ‘m uiteindelijk 70 minuten gebakken, je kan controleren of hij gaar is door er met een satéprikker in te prikken.

    Frosting

    frosting
    ingrediënten:

  • pakje monchou
  • 200 gram poedersuiker
  • scheutje (!!) citroensap
  • extra: 1 bekertje geklopte slagroom
  • Werkwijze

    Om de taart af te maken gaat er ook nog een smeerseltje op de bovenkant en tussen de taart. Terwijl de taart aan het bakken is kan je hier alvast mooi aan beginnen.

    Klop de monchou met een scheutje citroensap romig. Pas op gebruik niet te veel citroensap (zoals ik had gedaan) anders blijft het te zuur smaken. Voeg hierna beetje bij beetje de poedersuiker toe terwijl je blijft mixen. Volgens het recept was het nu klaar maar ik vond het niet zo lekker dus ik heb er nog een beker geklopte slagroom doorheen geroerd (er zaten nog niet genoeg calorieën in namelijk).

    Als de taart is afgekoeld snij je hem doormidden en besmeer je de binnenkant met de helft van de frosting. Leg de andere helft er weer op en smeer de rest van de frosting op de bovenkant.

    En zo ziet de taart er uit als hij klaar is! (En ik al 1 stukje had voorgeproefd)
    En zo ziet de taart er uit als hij klaar is! (En ik al 1 stukje had voorgeproefd)

    Eet smakelijk! Nodig wel even wat familieleden uit om je te helpen met eten want hij is erg machtig.

    Continue Reading

    New York, New York!

    Het allerleukste van gaan trouwen is natuurlijk dat je op huwelijksreis mag. Onze ideeën voor een reisje begonnen heel erg bescheiden. Een weekendje Barcelona of Londen of een weekje ergens in een huisje, het belangrijkste is tenslotte dat je samen bent (kots barf, doe eens niet zo cliche zeg!).

    Maar langzamerhand begonnen onze plannen toch andere vormen aan te nemen. De grootste schuldige hiervoor is de serie Suits die we de laatste weken aan het binge-kijken zijn. Suits is een serie over twee hippe advocaten in, je raad het al, New York. De serie bevat heel erg veel schitterende beelden van de skyline en andere delen van de stad, dus zei ik op een avond de onschuldige zin: ‘We kunnen ook naar New York gaan op huwelijksreis.’

    Sommige plannen (op dit punt nog fantasieën) zijn zo geweldig leuk dat je ze niet los wil laten, omdat het dan eigenlijk al voelt als of je iets verliest. Zo ook het plan om naar The Big Apple te gaan, dit plan was zo leuk dat we er alles voor over hadden om het door te laten gaan (de gasten op de bruiloft krijgen nu droog brood en een glas water 😉 ). Ongeveer twee weken later spraken we de legendarische woorden ‘Fuck it, we gaan tickets naar New York kopen.’
    newyork_2705424b

    Een bezoek aan Amerika staat bij ons allebei boven aan het lijstje, helemaal bovenaan staat een road-trip door het land met een camper maar dit was een beetje te veel gevraagd voor een huwelijksreis die op relatief korte termijn nog geboekt moest worden. Wat er dan nog (onder heel veel anderen) overbleef was een bezoek aan de stad der steden, the capital of the world. Al 100 maal voorbij zien komen op televisie een zeer onwerkelijk idee dat ik daar ooit naar toe zou kunnen gaan.

    Ik ben niet zo bereisd, ik ben nog nooit buiten Europa geweest en ik heb pas 1x gevlogen, naar Londen (en dat is bijna geen vliegen te noemen). Een vuurdoop, dat kun je deze reis voor mij wel noemen en misschien is dat wel heel mooi. Onze eerste reis als man en vrouw wordt een echte REIS, een avontuur en iets wat we nooit gaan vergeten.
    740px-Brooklyn_Bridge_Postdlf

    Nu ligt de Lonely Planet New York City op mijn nachtkastje en droom ik van wandelingen tussen hoge wolkenkrabbers. In gedachten staan we op het Empire State Building en lopen we over de Brooklyn Bridge, staan we selfies te maken op Times Square en supersizen we een McDonalds menu. Maar ik moet niet vergeten dat er nog meer te plannen valt dan al die Amerikaanse winkels die ik van binnen moet gaan bekijken! Zoals de daadwerkelijke bruiloft enzo…

    Bron afbeeldingen: wikipedia

    Continue Reading

    Een goede gesprekspartner

    *Warning, een blog vol kattenpraat*

    ‘Mauw’

    ‘ja?’

    ‘mauw’

    ‘Nee!?’

    ‘mauw’

    ‘wat heeft Murphy tegen je gezegd!?’

    ‘miauww’

    ‘Neee!? dat kan echt niet hoor’

    ‘miaau-au-au-www’

    ‘ik zal zo eens een hartig woordje met hem gaan spreken’

    Dit is een voorbeeld van de vele gesprekken die ik voer met mijn katten. Ze praten niet altijd zo leuk terug, maar dat houd me niet tegen hoor.

    Nova is altijd klaar voor een uitgebreid gesprekje.
    Nova is altijd klaar voor een uitgebreid gesprekje.

    Het begint natuurlijk allemaal met het begroeten bij thuiskomst:

    ‘Hallo poezenkontjes, waar zijn mijn fluffies!??? kom maar bij mammaaa!!’
    ‘Angus Mangus Pangus… stoere kerel! Angussiiee!’
    ‘Novi Povi!! kroketje! Dikkertje daar ben je weer! owow!
    ‘Murphen-Turfer mijn dikke purfer, kom eens hier met je gekke haar!’

    Dit is als ik thuis kom van mijn werk en dus ‘maar’ zo’n 10 uurtjes ben weg geweest, als ik bijvoorbeeld een weekendje ben weg geweest is het natuurlijk nog wat uitgebreider. Bij thuiskomst worden alle katten even opgetild en lekker geknuffeld door mama. Nova vind optillen altijd wat ongemakkelijk, ik denk dat ze dan pas merkt hoe onhandig en zwaar ze eigenlijk is. Mijn mannetjes daarentegen zijn dol op opgetild worden, lekker door mama (of papa) door het huis getild worden terwijl we natuurlijk lekker tegen ze babbelen.
    DSC_0114
    ‘Angus?? waarom zit je nou weer op het aanrecht?’

    ‘Meew’

    ‘Ooh er ligt nog een botermes’

    *likt aan het botermes*

    ‘Nou kom maar eens even bij mij’

    ‘mau?’

    ‘ja, we gaan nu van het aanrecht af want je mag hier helemaal niet komen’

    ‘meew’

    ‘nee geen gemaar, kom op dan gaan we samen op de bank zitten’

    ‘meuw’

    *bof, springt van het aanrecht na wild gewuif van mama*

    DSC_0269

    ‘Wat heb je daar voor leuks?’

    ‘Dat is een leuk speeltje!’

    ‘Mag ik er ook even mee spelen?’

    *geen reactie uiteraard*

    ‘Owww wat heb je toch een lekker buikie buikie!’

    ‘wie is de schattigste noof van het land?’

    *negeert baasje*

    ‘Nova, waarom krijgt je speelgoed meer aandacht dan ik?’

    ‘straks word ik nog jaloers!’

    *negeer*

    ‘Grapje novaa! niet boos worden!!’

    ‘Novaaaaa waarom ben je boos op me???’

    ‘Nova.. I lUUUVV UUU!!!’

    Continue Reading

    Ongezond lekker: Sloppy Joe’s

    De blogwereld staat vol met super gezonde (en ja oke, ook hele lekkere) dingen. Maar omdat je af en toe ook wel eens wat minder verantwoord mag eten kom ik bij deze met de categorie: ‘ongezond lekker’.
    Dit is een recept dat ik ooit een keer in tv-serie voorbij heb zien komen, en omdat ik een lichte obsessie heb met alles Amerikaans moest ik het natuurlijk uit proberen.

    Eigelijk is het gewoon een broodje met gehakt in saus, maar die saus doet ’t m, die heeft namelijk een heerlijk smokey BBQ smaakje. Het is voor het recept dus ook nogal belangrijk dat je de juiste BBQ-saus gebruikt, niet die lame-o Nederlandse variant wat gewoon een soort ketchup met groente is. De BBQ-saus die ik gebruik is: DEN hickory barbecuesauce, de meeste grotere supermarkten (met een afdeling met buitenlandse (lees Amerikaanse) spullen) verkopen het wel, de toko heeft het ook.

    Er zijn meerdere merken met een smokey BBQ saus en volgens mij zag ik posters hangen dat Remia nu ook een smokey-BBQ saus heeft uitgebracht, maar die heb ik zelf nog nooit geprobeerd. De saus die ik gebruik heeft een vrij sterke overheersende smaak, dus gebruik er niet te veel van (behalve als je het heel lekker vind natuurlijk).

    Benodigdheden:
    DSC_0139mettekst
    – 1 paprika (in stukkies gehakt)
    – 1 flinke ui (ook in stukkies, zo groot als je zelf lekker vind)
    – 1 of 2 of 3 tenen knoflook, een beetje afhankelijk van of er kids mee-eten
    – Ongeveer 500 gram gehakt (het kan ook met vegetarisch gehakt, weet ik uit ervaring)

    De saus:
    DSC_0148mettekst
    – 400 ml ketchup (ik koop altijd de goedkoopste variant die ze hebben)
    – Ongeveer 100 ml BBQ saus, afhankelijk van hoe sterk je de smaak wil
    – Eetlepel bruine suiker
    – Twee eetlepels mosterd
    – Zout en peper

    En broodjes naar keuze, gewoon kadetten of afbakbroodjes, het maakt niet zo veel uit want de helft gaat er toch afvallen als je aan het eten bent 😉

    Wat moet je doen:
    Rul het gehakt in de wok of hapjespan, als het bijna gaar is gooi je de ui en knoflook (die je natuurlijk even perst, of snijdt als je zoals ik nog steeds geen knoflookpers hebt gekocht) er bij en laat je het allemaal even bakken. Na een minuut of 5 kun je de paprika er bij doen. Terwijl je alles even gaar laat worden begin je aan de saus:

    Weeg alle ingrediënten af, en zet alles netjes op de foto. Nadat je de foto’s hebt gemaakt op de koffietafel laat je natuurlijk als beginnend blogger de ketchup nog even op tafel staan zodat Angus er vast aan kan beginnen (katten genaamd Angus zijn kennelijk dol op ketchup). Oke de twee stappen hiervoor zou ik maar overslaan, behalve als je ook graag op internet opschept over hoe goed je kan koken.
    Dus: meng alle ingrediënten van de saus door elkaar en giet dit over je gehaktmengsel. Het is nu klaar; maar het wordt veel lekkerder als je het even een tijdje laat sudderen. Wat ik altijd doe is een scheutje water er bij en dan op een laag vuurtje minimaal een half uur laten pruttelen en af en toe doorroeren (als het te droog wordt doe je er weer een scheutje water bij).

    Hier na kun je het opdienen: gooi een schep van het gehaktmengsel op een broodje en als je het lekker vind kun je er nog een plakje kaas op leggen om te smelten.
    DSC_0149
    Het recept doet zijn naam eer aan dus houd vooral keukenpapier bij de hand! Het mengsel kun je makkelijk een dagje bewaren in de koelkast en de dag erna weer eten. Mijn recept kun je met zijn tweeën makkelijk twee keer van eten (als je broodjes redelijk groot zijn.) De volgende dag is het alleen maar lekkerder.

    Continue Reading