Over onzekerheid.

Ik ben onzeker en niet een klein beetje. Zo onzeker dat ik me soms weekenden in huis wil verstoppen. Leuke avondjes soms plotseling afbreek omdat ik me ineens helemaal niet zeker genoeg voel. Zo onzeker dat ik me eens op een bijbaantje een half uur met een rood hoofd op de wc heb verstopt omdat ik dacht dat ik iets fout had gedaan.

Ik ben onzeker over alles of eigenlijk over alles wat ik doe. Ik denk nooit dat ik ergens goed genoeg in ben en als er ergens iets fout gaat dan ga ik er automatisch van uit dat het mijn schuld is.

Waarom heb ik deze eigenschap? Wat kan ik er aan doen? Tijd om eens heel wat meer zelf-liefde te gaan kweken hierzo.

Want het is niet zo dat ik niks kan, het is niet zo dat ik mislukt ben in mijn leven of dat niemand mij lief vind. Als iemand wel boos op me zou zijn, dan hoor ik dat heus wel en dan kan ik er op dat moment wel mee dealen.

Een paar redenen om niet zo onzeker over mezelf te zijn:

Omdat ik er dan misschien ooit in ga geloven.

Mijn relatie

Ik heb al bijna zeven jaar een super leuke/fijne/lieve vriend, die me ondanks alles nog niet heeft verlaten en over minder dan twee weken zichzelf voor altijd aan mij wil verbinden. Een langdurige relatie is niet altijd makkelijk, het is iets waar je tijd en energie in moet steken. Kennelijk doe ik op dit front dus kennelijk toch dingen goed. Het is natuurlijk niet alleen maar vanwege mijn kwaliteiten in bed dat hij al zo lang bij me is 😉 😉

Ik kan goed leren

Ik heb met twee vingers in m’n neus een VWO en een HBO diploma gehaald. Sorry voor alle leraren die in de veronderstelling waren dat ik een super hard werkende leerling was. Ik leer gewoon makkelijk, misschien is leren wel hetgeen waar ik het allerbeste ter wereld in ben. Ik besloot in de vijfde dat ik ‘economie en maatschappij’ helemaal geen leuk profiel vond en haalde in de zomervakantie even 4 VWO scheikunde, wiskunde, biologie en natuurkunde in… Deed de vijfde klas over met profiel ‘Natuur en Gezondheid’ en haalde nog steeds hogere cijfers dan de meeste andere leerlingen (AHUM sorry voor mijn ego..)

Eenmaal op het HBO hoefde ik eigenlijk helemaal niks meer te doen, beetje opletten bij college en gaan met die banaan. Waarom ik niet naar de universiteit ging, daar schrijf ik nog wel een keertje een aparte blog over.

Mijn werk

Na mijn studie vond ik gelijk een baan. Of eigenlijk ben ik blijven hangen op mijn stage (wat toevallig mijn droombaan is). Dus dan heb ik daar toch kennelijk wel iets goed gedaan, anders hadden ze me natuurlijk niet aangenomen.

Mijn blog

Sinds ik ben begonnen met bloggen heb ik al van zoveel mensen complimentjes gehad. Dat ze vinden dat ik leuk schrijf en dat ik leuke foto’s maak. Echt jongens, daar word ik zo blij van! Schrijven doe ik al heel lang, ik ben deze blog deels begonnen omdat vriendlief mijn dagboeken zo leuk vond om te lezen. Fotograferen doe ik nu ongeveer 5 minuten ofzo… Er is waarschijnlijk nog een heleboel op aan te merken, maar er zijn toch al mensen die het mooi vinden. Echt WTF, ik ben elke keer nog zo verbaasd als ik complimentjes krijg. Dan zit ik ’s avonds thuis helemaal te glunderen 🙂

Nou is het natuurlijk zo dat je niet pas moet gaan geloven dat je ergens goed in bent, als je complimentjes krijgt. Maar het helpt wel een heleboel hoor…

Oke genoeg opgeschept denk ik. Wat ik de komende tijd gewoon zo graag wil bereiken is ietsjepietsje meer zelfvertrouwen. Vandaar deze lijst.
Want het is nu gewoon zo dat ik mezelf in de weg zit, dat ik minder plezier in het leven heb omdat ik te weinig mezelf durf te zijn. Druk maken over wat alles en iedereen van mij vind, daar vul ik mijn dag mee. Het gaat nu heel hard de kant op dat ik straks helemaal niet van mijn trouwdag ga genieten omdat ik me letterlijk ziek pieker. 🙁 Niet oké…

Maargoed, baby-stapjes de juiste kant op. Af en toe eens in de spiegel kijken en tegen jezelf zeggen: ‘Meid, wat zie je er leuk uit vandaag’. Of aan het einde van een lange werkdag denken ‘Zo dat heb je toch maar weer mooi af gekregen allemaal’. Iedereen heeft me al honderd keer verteld dat ik me voor de trouwdag nergens zorgen over hoef te maken. Dat alles goed gaat komen en dat ik er gewoon van moet gaan genieten, wellicht moet ik dat gewoon maar eens gaan geloven. 🙂

ikmaakeenfoto

Continue Reading

Verf je haar met Henna

Het moment is gekomen, ik ga een heuse bjoetie-tutorial schrijven! Niet gelijk allemaal afhaken, mocht je niet geïnteresseerd zijn scrol dan op z’n minst even door tot de foto’s van mij met modder op m’n hoofd.  Oja ik ben geen kapper, ik ben analist op een laboratorium en ik doe graag experimenten: houdt dit in je hoofd bij het volgen van deze tutorial.

Continue Reading

Hier liggen mijn roots

Tegenwoordig ben ik een gangster Almere bewoonster (echt serieus sommige stukken van Almere lijken net een ghetto) maar dit is niet waar ik vandaan kom. Terwijl de meeste van mijn basisschoolvriendjes (en mijn huidige vriendje) uit Amsterdam komen. Kom ik uit een heel ander stuk van het land. Ik ben geboren in de Betuwe, in het wonderschone Tiel. Dus… Flipje enzo..

Continue Reading

De dag dat ik mijn schoen in de gracht gooide.

Soms heb je van die dagen (of avonden met iets te veel wijn). Dan gebeuren er echt HEUULE vreemde dingen.

We reizen een week of twee terug in de tijd en we komen terecht op een heerlijke warme avond in Amsterdam. 

Na dat ik samen met twee fijne collega’s/vriendinnen/zuipmaatjes een heleboel tapas had verdronken in nog veel meer sangria. Hadden we nog helemaal geen zin om naar huis te gaan. Een van ons sprak de legendarische woorden ‘we kunnen ook ergens op een bankje nog een fles wijn gaan drinken…’
Beste plan ooit aangezien we maar arme analisten zijn en ons alcohol-budget na de tapas/sangria een beetje op was. Zo gezegd zo gedaan: fles wijn gescoord bij de AH-to-go en een leeg bankje gevonden (of mensen weg-gekeken van hun bankje, dat weet ik niet meer).

Het bankje stond naast een hipster brug met allemaal slotjes er aan dus dat konden we lekker belachelijk maken… echt hoeveel meisjes er wel niet voorbij kwamen om dit te instagrammen ><
Maar goed, bankje in kwestie had nog een ander nadeel, zo bleek later. Het bankje stond namelijk aan de gracht (zoals bijna alle bankjes in Amsterdam). Ik had mijn 5 euro primark ballerina’s aan, waar ik bestwel aan gehecht was omdat ze zo lekker zitten. Zoals je dat doet wanneer je ballerina’s aan hebt was ik ze lekker aan en uit aan het doen, laten wiebelen op mijn tenen… Toen dacht ik: ‘ik moet natuurlijk wel zorgen dat ze niet in het water vallen’

PLONSSSSSS

Ehm…

Wat….

De volgende 5 minuten hoorde ik alleen maar het schaterlachen van mijn twee aangeschoten vriendinnen. Toen drong het tot me door, mijn schoen lag in de gracht, in de vieze Amsterdamse gracht… En als we geen oplossing bedachten dan zou ik met één blote voet helemaal terug naar Almere moeten hinken…

Toen begon reddingsactie schoen:
Mijn ballerina dreef naast een nogal verroest bootje, hier zouden mijn vriendinnen me in laten zakken (de kade was nogal hoog, zeker 1,5 meter boven het water). Zodra ik de schoen te pakken had zouden ze me weer omhoog takelen. Zo gezegd zo gedaan, ik dat bootje in, waar bij nader inzien nogal een groot gat in zat en dat op een rap tempo begon te zinken.  Oja, toen ik dat bootje in ging bleef natuurlijk mijn jurkje aan de kade hangen, dus ik stond tijdelijk in mijn onderbroek…
Maar ik kreeg m’n schoen te pakken en gooide hem (met een oude peuk er aangeplakt) het vaste land op. Toen wilde ik best wel graag dat bootje uit, twee handen stonden klaar om me omhoog te trekken. Één van m’n vriendinnen stond zo hard te lachen dat de ander mij in haar eentje omhoog moest trekken… met een paar schaafwonden eindigde ik uiteindelijk weer veilig aan de wal.

Dus jongens en meisjes: laat dit een waarschuwing voor jullie zijn. Nooit dronken je ballerina’s uit trekken in Amsterdam. Het is een wonder dat ik niet verdronken ben die avond 😉

Mijn drijfnatte ballerina, die net is gered van de verdrinkingsdood.
Mijn drijfnatte ballerina, die net is gered van de verdrinkingsdood.

bron foto brug: http://www.hollandroute.nl/nl/p/routes/route/?id=159138 

Continue Reading