Getrouwd: en hoe voelt dat nu?

DUS: je bent getrouwd… Maanden heb je er naar toe geleefd, in spanning gezeten, voorpret gehad. De grote dag is gekomen en weer voorbij gegaan. Als kersvers getrouwd stel, met een nieuwe ring die je de hele tijd om je vinger voelde, vertrok je op huwelijksreis. Waar je genoot, je ogen uit keek en af en toe te veel geld uitgaf onder het mom van: ‘Dit is wel onze huwelijksreis’.

Je keek samen terug en dacht: ‘Dit was echt helemaal zoals we het wilde’ en ‘dat trouwen doen we dus echt NOOIT meer (iets met spanning enzo)’

 

En toen begon het gewone leven weer.

Wij bleven achter met twee vragen: ‘Wanneer komen de trouwfoto’s?’ (hint er staan er een paar in deze blog) en ‘Voelt het nu anders?’

De trouwfoto’s hebben we ondertussen gekregen van onze uber geweldige fotografe Aline. Onze trouwfoto’s zijn echt helemaal geworden wat wij wilden en dat was vooral: geen standaard cheesy foto’s. Ik kan proberen te beschrijven hoe awesome ze zijn maar het lijkt me makkelijker als ik er zo gewoon een paar met jullie deel.

De grote vraag

Dan rest ons nog de vraag: ‘Voelt het nu anders?’. Voelt mijn relatie van zeven jaar anders na die ene dag waar op we voor al onze vrienden en familie ‘JA’ tegen elkaar zeiden? Nee, maar toch ook ja, ofzo…

Zoals je merkt ben ik er nog niet uit over dit onderwerp en toch blijft iedereen die vraag aan me stellen…

Mijn dagelijks leven is geen steek veranderd sinds de bruiloft, we woonden al geruime tijd samen. We zijn beide niet religieus dus onze relatie kende ook geen andere (ehum) ‘mysteries’ voor we het ja woord gaven (behalve dan dat we nu geen buitenechtelijke kinderen meer kunnen maken :P). De verandering van mijn naam is wat ik het meeste merk in mijn dagelijks leven.

Toen ik vroeger nadacht over getrouwd zijn dacht ik altijd dat je je dan echt volwassen en verantwoordelijk zou gaan voelen. Persoonlijk merk ik hier nog vrij weinig van, maar wat niet is kan nog komen natuurlijk.

En toch is er in mijn onderbewuste iets anders. Iets dat onze relatie nog echter en serieuzer laat voelen, waarschijnlijk komt dit voornamelijk door de reacties van de buitenwereld op een huwelijk. Het wordt bestempeld als een super belangrijk, groots en definitief iets.
Voor dat we überhaupt besloten om te gaan trouwen zeiden we tegen elkaar dat het geen verschil zou maken, dat onze relatie sowieso het belangrijkste was.

Nu denk ik dat het toch wel verschil maakt, al kan ik niet zeggen wat het precies is. Ik kan niet in de toekomst kijken en ik weet niet of we ooit uit elkaar gaan. Maar dit zal, denk ik, weinig te maken hebben met wel of niet getrouwd zijn, maar voor nu voelt het beter met die trouwring om.

Het zit ‘m in de kleine momenten, in de knuffels en in een stem die in mijn oor fluistert: ‘ik ben echt blij dat we nu getrouwd zijn’.

trouw6

trouw5

trouw7 trouw4 trouw3 trouw2 trouw1Alle bovenstaande foto’s zijn gemaakt door Aline

Lees meer:

9 reacties

  1. LEUKIES

    (de laatste avond dat ik met die foto’s bezig was had ik een foto van de spareribs op m’n scherm en toen hebben Thomas en ik spareribs besteld omdat we er honger van kregen)

  2. Gave foto’s! En leuke blog heb je, ik ben je meteen gaan volgen via BL. Waar ik erg aan moest wennen na onze bruiloft vorig jaar is het zeggen van de woorden ‘mijn man.’ Voelt groot, oud, serieus.

    1. Dankjewel! Wat leuk dat je een kijkje komt nemen 🙂 ‘Mijn man’ zeggen ging grappig genoeg heel erg vanzelf, daar was ik al bijna mee begonnen voor we getrouwd waren… Maar het klinkt wel erg oud en serieus soms 😉

  3. Wat leuk om nu alle foto’s te zien! Ik had bij Aline wel een foto voorbij zien komen, maar ik kende jouw blog niet. Pas sinds net! Dan plemp ik hier ook maar even mijn complimenten over je blog neer. Hele mooie blognaam heb je ook! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.