Hier liggen mijn roots

Tegenwoordig ben ik een gangster Almere bewoonster (echt serieus sommige stukken van Almere lijken net een ghetto) maar dit is niet waar ik vandaan kom. Terwijl de meeste van mijn basisschoolvriendjes (en mijn huidige vriendje) uit Amsterdam komen. Kom ik uit een heel ander stuk van het land. Ik ben geboren in de Betuwe, in het wonderschone Tiel. Dus… Flipje enzo..

Flipje ziet alles hoor!
Flipje ziet alles hoor!

Pas geleden ben ik voor een dagje terug geweest naar mijn geboorte stad. Ik verhuisde naar Almere toen ik 5 jaar oud was en van mijn tijd in Tiel weet ik niet veel meer. Samen met mijn moeder en zusje reisde ik per trein (zoals vroegah toen we geen auto hadden) naar de stad van Flipje.

We hadden het plan om een klein cognitief experimentje uit te voeren, namelijk of mijn zusje en ik de weg van het station naar ons oude huis nog wisten. Mijn zusje was twee toen we uit Tiel vertrokken dus de kans dat zij nog iets wist was niet zo groot, maar ik had de route als kind zo vaak gelopen dat er toch wel iets van moest zijn blijven hangen. Aangekomen in Tiel wist ik in eerste instantie wel welke kant we op moesten, maar na twee straten was ik de weg kwijt. Vette teleurstelling, want ik was natuurlijk wel zo’n geweldig intelligent kind dat ik ervan overtuigd was dat ik dit wel even zou lopen.

Ik bedoel: ik kan van alle 236 afleveringen van friends mee-praten, weet nog precies hoe alle rollercoaster tycoon parken er uitzien en ik kan nog steeds Britney Spears en de Spicegirls meezingen. Mijn hersenen hebben dus genoeg nutteloze informatie uit mijn jeugd opgeslagen, maar de route van het station naar huis… dat heb ik niet onthouden.

bord

Eenmaal in ons oude straatje aangekomen kwamen er nog steeds weinig herinneringen terug, ik vond het vooral klein en vol. Ik woon nu natuurlijk in een hele moderne stad, die helemaal is ingericht op auto’s. Het huis waar ik ben geboren stamt echter nog uit een tijd dat bijna niemand een auto had en de straten hadden zeker geen parkeerplaatsen.

Het was een zware teleurstelling dat we bij bijna alle huizen in de straat naar binnen konden gluren (we liepen helemaal niet opvallend door die staat ofzo…) maar in mijn geboortehuis waren de gordijnen dicht (hoe durven ze!?). Het zag er eigenlijk ook helemaal niet zo gezellig uit.
Maar terwijl we verder wandelden door Tiel, richting het centrum, won de stad toch langzaam mijn hart (terug). Terwijl mijn moeder aanwees waar we naar het consultatiebureau, de tandarts en de huisarts gingen en vertelde welke vrienden waar woonden, genoot ik van de sfeer die stad uitademde.

brug1

Oude huisjes, overal flipje (daar zijn ze echt dol op kennelijk), oude bomen en een heuse stadspoort! De stad heeft een stadswal die ze dicht kunnen gooien als de Waal te hoog staat (dat doen ze kennelijk met onder andere paardenmest..).

Dat de rivier soms het leven van de stad kan beïnvloeden is iets wat ik me nog wel herinner. In 1995 stond de rivier zo hoog dat de hele stad geëvacueerd werd en wij vertrokken dus (met de verjaardagscadeautjes van mijn zusje op schoot) naar Opa en Oma.
Ik was nog zo jong dat ik nooit bang ben geweest (niet dat ik me herinner in ieder geval) maar nu ik ouder ben realiseer ik me dat het een hele spannende tijd voor mijn ouders moet zijn geweest. Er was immers een reële kans dat de dijken zouden doorbreken en dan ons huis gedeeltelijk onderwater zou komen te staan. Maar goed, de dijken hielden het wel en we konden weer veilig naar huis.

poort

Het was een hele gezellige dag! Heel veel gezien en aan het einde van de dag helemaal nat geregend op weg terug naar het station. Met meerdere Tielenaren een praatje gemaakt (bijzonder want hier wil nooit iemand een praatje maken). Daarnaast ruimschoots gefantaseerd hoe mijn leven er uitgezien zou hebben als we nooit naar Almere verhuisd waren…

het pontje naar de overkant van de Waal, waar we lekker koffie hebben gedronken.
Het pontje naar de overkant van de Waal, waar we lekker koffie hebben gedronken.

Woon jij nog in je geboortestad, of ga je er nog wel eens heen?

 

Lees meer:

7 reacties

  1. Ik had er nooit weg gewild, vergeleken met Tiel is Almere als wonen in de ijskast.
    Maar ja, werken, en geld en meer van dat soort sjit.

    Ben

  2. WTF Flipje Tiel bestaat echt? Toen ik in groep 8 de Cito-toets zou maken, kregen we een voorbeeld over hoe je het antwoordblad moest invullen (naam, antwoorden, etc.) en daar stond als voorbeeld bij hoe je je naam moet invullen: Flipje Tiel. Ik vond dat zo’n rare naam en eigenlijk zielig voor de jongen die dus Flipje Tiel heette. Maar goed, het is een soort mascotte als ik het goed begrijp, dan is dit eindelijk opgelost.

  3. Ha ha, wonen in mijn geboorteplaats? Beter van niet, drie weken ziekenhuis in Leeuwarden. Opgegroeid in het hoge noorden van Friesland. Gedwongen verhuizingen vanwege papa zijn grillen. Maar . . . .
    Mooie tijd in Nieuw Zeeland, vakanties in Amerika en Canada en al weer jaren zeer tevreden in Leusden.
    Friesland? Zo nu en dan naar famile. Groningen tijdens mijn opleiding? Mwah. Drenthe? Heerlijk om naar terug te gaan. Lieve vrienden en een schat van een ex- schoondochter.
    Me thuis voelen in mijn huis is het allerbelangrijkste voor me. Wat bof ik dat mijn huis/ thuis in Leusden is.
    Alice

  4. Nou Tiel ziet er wel uit als een leuk plaatsje!

    Ik ben na mijn studie in Breda, weer terug in mijn geboorteplaats gaan wonen. Toen omdat ik daar een baan kon krijgen. Ik woon fijn in de buurt van mijn familie, maar toch vind ik het jammer dat ik niet meer in Breda woon of ergens in een grote stad. Toch meer te beleven dan het plaatsje waar ik nu woon ;).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.