De voordelen van thuis bevallen.

Zo’n acht weken geleden beviel ik thuis van mijn tweede dochter. Ik wilde dit heel graag en ben enorm blij dat het gelukt is, maar was het alles wat ik er van verwachtte en wat is er nou eigenlijk zo fijn aan?

Thuis bevallen is natuurlijk niet voor iedereen een optie, maar als je zwangerschap goed verloopt en er geen complicaties verwacht worden kun je zoiets natuurlijks als bevallen gewoon thuis doen. Ik heb zelf zowel een ziekenhuisbevalling gehad als een thuis bevalling gehad en ik heb dus zeker vergelijkingsmateriaal. Laat ik dit vooropstellen: ik heb zeker geen hekel aan het ziekenhuis (ik werk zelfs in een ziekenhuis) en mijn ziekenhuisbevalling heb ik ook niet als iets slechts ervaren. Maar er is iets moois en puurs aan een thuisbevalling.

Je eigen plek.

Tijdens de geboorte van mijn oudste dochter (in het ziekenhuis) heb ik acht uur lang met weeen op een vreemd ziekenhuisbed gelegen. Door de inleiding was ik ook niet in staat om veel meer te doen, ik zat namelijk in een soort weeenstorm. Nou ik kan je vertellen dat acht uur (sorry voor mensen die een veel langere bevalling hadden) dan enorm lang kan duren. Tijdens mijn tweede bevalling was ik thuis. Ik heb rondgelopen, schoongemaakt, was gevouwen (eerste uren was dit nog prima te doen) en later op de bank zitten haken. Doordat je thuis bent kun je veel meer doen wat je zelf wil. In het ziekenhuis had ik toch veel meer het gevoel dat ik moest doen wat ze daar zeiden dat ik moest doen. In mijn eigen huis stapte ik makkelijker nog even onder de douche en konden we de radio even hard aanzetten toen ik even een oppepper nodig had.

Papa kan zich nuttig maken

Dit is niet zozeer mijn ervaring maar die van mijn man. In eerste instantie vond hij het idee van een thuisbevalling maar eng en hoopte hij stiekem dat we om een of andere reden toch naar het ziekenhuis zouden moeten. Toen de bevalling echter begon kon hij zich gelijk nuttig maken. Er moest een bevalbad opgezet worden en van alles klaargelegd worden. De hele ervaring begon dus gelijk al als een teameffort. Mijn man heeft dit als heel fijn ervaren, in tegenstelling tot mijn eerste bevalling waarbij hij er maar bij zat kon hij nu iets doen! Tijdens de ontsluitingsweeen, die vrij langzaam op gang kwamen, heeft hij zelfs een tijdje zitten gamen (dat wilde ik hoor), de hele tijd naar me zitten staren hielp namelijk ook niet mee. Op het laatst kwam mijn bevalling in een stroomversnelling en was de kraamhulp te laat. Toen moest papa dus van alles doen, spannend maar eigenlijk heel fijn! Omdat we thuis waren voelde hij zich helemaal zelfverzekerd en heeft hij echt meegeholpen om onze dochter op de wereld te zetten.

Niet in het ziekenhuis

Misschien een raar punt voor iemand die net zei dat ze geen hekel heeft aan ziekenhuizen, maar ik vind het een fijn idee dat mijn dochter nog nooit in het ziekenhuis is geweest. Ondertussen wel een keertje bij de huisarts maar verder is ze alleen maar in huiselijke omgevingen. Ze ging pas voor het eerst naar buiten toen ze een paar dagen oud was, verder is ze altijd in haar vertrouwde omgeving geweest. Waarschijnlijk grotendeels een gevoelskwestie (en heus geen garantie) maar ze is een rustige vrolijke baby. Ze is het liefst thuis met weinig prikkels. Babybubbel to the max hier thuis!

Doorzetten

Ik wilde graag zonder pijnstilling bevallen. Nou komt dat even goed uit, thuis heb je namelijk geen pijnstilling bij de hand (een paracetamolletje gaat ‘m niet worden namelijk). Geloof me, ik snap echt dat mensen voor pijnstilling gaan hoor, als mijn bevallingen veel langer hadden geduurd hadden ze er ook ruggenprik in mogen rammen. In het ziekenhuis heb ik gevraagd om pijnstilling maar dat kon toen niet meer omdat het ineens een stuk sneller ging, anders had ik het waarschijnlijk wel genomen. Wat ik probeer te zeggen is dat je thuis eerder zoiets hebt van: Oke ik zet nog even door. De stap om alsnog naar het ziekenhuis te gaan voor pijnstilling is natuurlijk groter dan in het ziekenhuis er om vragen. Ik ben twee keer zonder pijnstilling bevallen maar ik vond te pijn thuis veel beter te handelen. Ik kon meer bewegen, douchen en ongegeneerd allerlei houdingen aannemen die dan weer even hielpen.

Angst

Is thuisbevallen eng? Ja een beetje. Maar dat is vooral van te voren. En vooral door alle verhalen die je hoort en rampscenario’s die je kan bedenken (bespreek deze gewoon met je verloskundige, dat helpt echt!). Tijdens de bevalling ben ik geen moment bang geweest. Het enige waar ik een beetje bang voor was dat ik niet snel genoeg na het breken van mijn vliezen bevallen zou zijn (net zoals bij mijn oudste), ik had dus wel het gevoel een beetje op de klok te zitten zegmaar. Maar en misschien is dit omdat ik al eens was bevallen, ik ben er de hele tijd van overtuigd geweest dat ik dit kon! Dat het goed zou komen als mijn lichaam maar gewoon z’n ding kon doen. Daarbij heb ik er alle vertrouwen in dat mijn verloskundigen weten wanneer ze me wel naar het ziekenhuis zouden moeten sturen.

Zelfvertrouwen & vertrouwen in je lichaam.

Als het je lukt zo’n thuisbevalling (eigenlijk sowieso een kind op de wereld zetten hoor) dan is dat echt zo’n ontzettend coole ervaring! Dat gun ik iedereen. Je voelt je zo enorm goed en sterk dat je dat even hebt geflikt. Oké, daarnaast heb je ook overal pijn en een huis vol troep (die jij trouwens niet hoeft op te ruimen hoor) maar daarnaast ben je gewoon de koning! Je vertrouwen in je eigen lichaam stijgt enorm want dat heeft een topprestatie geleverd.

Dus mocht je er nog over twijfelen, geef het een kans. Schrijf een mooi bevalplan en ga er voor! Het was een van de gaafste ervaringen van mijn leven (ook voor papa). En hoewel ik echt geen zin heb om nog eens te bevallen, als ik moest kiezen weet ik wel welke ik over zou doen.

Liefs,

Nienke

3

Lees meer:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge