Yuna 6 weken, kraamtijd afsluiten.

Mag het? Mag ik het cliché der clichés er weer even ingooien? DE TIJD GAAT TE SNEL!!! HELP! Iemand stuur me tijdvertragers of een tijdmachine want ik vind het helemaal niet meer leuk. Ik ben toch gister bevallen? Niet al weer 6 weken geleden…

Yuna is vandaag 6 weken oud en dat betekent dat we de kraamperiode officieel af gaan sluiten. Mijn kleine baby begint steeds groter te worden. Ze is nog steeds een heerlijke baby, makkelijk en tevreden, ze huilt niet vaak en als ze wat mopperig is kan ik haar 9 van de 10 keer rustig krijgen in de draagdoek. Terwijl ik dit typ ligt ze heerlijk te maffen in de box.

Twee kinderen managen

De afgelopen 3 weken heb ik door ziekte bijna fulltime de twee meiden thuis gehad, dus ik heb lekker kunnen wennen aan het leven met 2 kids. 90% van de tijd gaat dit me eigenlijk met gemak af. Grotendeels komt dit natuurlijk doordat Yuna zo makkelijk is, zolang ze maar een beetje bij mama kan hangen vind ze het wel prima. Ik word steeds handiger in het rondlopen met een baby aan de borst en zoveel mogelijk dingen met één hand doen. Uiteraard zijn er momenten dat het even crisis is en de twee meisjes in koor aan het huilen zijn bijvoorbeeld. Af en toe heb ik dan zin om zelf even mee te gaan gillen (just keepin’ it real guys) want waar moet je beginnen als er twee tegelijk krijsen?

Afgelopen week had Merle buikgriep (echt het allerzieligste ooit zo’n peutertje met buikpijn) en daardoor wilde ze het liefst de hele dag tegen me aangeplakt zitten. Ik kan je vertellen dat dat af en toe best lastig is als je ook probeert een baby te voeden. Maar we hebben er een mouw aan gepast. Er zijn heel veel puntjes waar ik me van te voren erg druk over maakte, zoals bijvoorbeeld: hoe breng ik Merle naar bed als ik tegelijk ook voor Yuna moet zorgen?

Ondertussen ben ik tot de conclusie gekomen dat je het gewoon doet. Punt. Je gaat het gewoon doen en dan lukt het ook wel. Soms betekend het dat Yuna even ergens moet liggen mopperen/huilen, of dat Merle even zichzelf moet vermaken. Het is niet anders. Als er mensen zijn die een vierling in leven kunnen houden dan moet twee kindjes toch zeker haalbaar zijn?

Zo zagen de afgelopen dagen er ongeveer uit.

Anyways, de goede momenten zijn veruit in de meerderheid (zelfs na een week buikgriep) en ik weet me goed te vermaken met de twee meiden.

Borstvoeding enzo

Omdat ik een beetje was vergeten hoeveel onzekerheid er ook al weer kwam kijken bij dat voeden hier ook even (alweer) een stukje over. Want hoewel ik natuurlijk het makkelijkste kan zeggen: Alles gaat goed, wil ik dit toch opschrijven al is het maar zodat ik het later terug kan lezen.

Op zich gaat het goed. Ik heb meer dan genoeg melk en de voedingen lopen voor mijn gevoel prima. Ze drinkt meestal 1 borst leeg en dan zit ze ook vol. Alleen dat gewicht van haar, waar ik al eerder over schreef, blijft me achtervolgen. Ze zakt op dit moment lichtjes op de WHO-groeicurve. En ja, ik weeg haar te vaak en ik zou het iets meer los moeten laten. MAAR DAT IS ZO MOEILIJK.

Yuna is een tevreden en alert babytje, ze plast super veel en slaapt goed. Aan haar merk ik echt helemaal niks waar ik me zorgen om zou moeten maken, naar mijn idee is ze zelfs al sterker/verder in haar ontwikkeling dan Merle was met deze leeftijd. Maar ze is nog niet het spekbabytje aan het worden dat Merle was. Misschien is ze gewoon slanker gebouwd dan Merle of veel meer in de lengte aan het groeien en komt de breedte later weer. Desalnietemin, laat ik niet te veel gaan doordraven (I’m trying!!!) en gewoon goed mijn best blijven doen met voeden. Meer kan ik niet doen he?

Bij Merle heb ik wel 100 keer gedacht over stoppen en beginnen met flesvoeding, nummer 1 reden: onzekerheid. Met 12 weken ben ik toen ook (grotendeels uit onzekerheid) wat kunstvoeding bij gaan geven. Achteraf gezien was dit denk ik niet nodig geweest maar ik wilde gewoon zo graag kunnen zien hoeveel er in ging. Ik zou supergraag willen zeggen dat ik daar nu dus geen last van had, maar helaas. Zo’n klein baby’tje is kwetsbaar en je wil gewoon ALLES goed doen. Geen ruimte voor fouten (zeker niet in mijn hoofd). Voor nu blijft de onzekerheid dus, mogelijk compleet onterecht, maar als moeder maak je je gewoon altijd druk om je kindjes volgens mij. Trouwens een goede reden om geen derde te nemen, nog meer mogelijkheid voor mij om me zorgen te maken….

Eerste lachje en leuke dingen

De eerst lachjes beginnen al te verschijnen! Ik twijfel nog een heel klein beetje of het echte lachjes of grimassen zijn maar volgens mij zijn het toch echt lachjes. Uiteraard was een van de eerste lachjes niet naar mij maar naar opa.

Ze begint ook al iets langere stukjes te slapen ’s nachts, al meerdere keren een stukje van 5 uur! Twee dagen geleden sliep ze zelfs van 23:00 tot 5:30. Waarna ik een enorme paniekaanval had omdat ik hier nog niet helemaal aan toe ben. Ze moet gewoon vaak drinken om te groeien en voor de lange termijn melkproductie is doorslapen ook niet zo ideaal. Maar eerlijk is eerlijk, even slapen was ook erg lekker! Ik ben ook nog niet op het punt dat ik mijn wekker wil zetten om haar te voeden.

Ik kocht een nieuwe draagzak voor de collectie. Soms verdien je gewoon een cadeautje toch?
Mijn herstel

Een week of twee geleden was ik nog wat gefrustreerd omdat ik het gevoel had dat ik niet snel genoeg herstelde. Ik vloeide nog steeds en mijn bekken deed meer pijn dan ik wilde toegeven. Maar nu weet ik weer waarom je 6 weken kraamvrouw bent. De afgelopen weken ben ik een stuk verder hersteld en begint mijn lichaam weer te voelen zoals vroeger. Mogelijk doordat ik een beetje aan huis gekluisterd ben geweest en een stuk meer ‘rust’ heb gehad. Ik vloei niet meer en mijn bekken voelt echt stukken beter!

Anywho, genoeg geneuzel, we zijn al weer 1000 woorden verder. Nu de kraamtijd voorbij is ga ik langzaam maar zeker een beetje uit mijn cocon kruipen en proberen weer meer blogjes te plaatsen!

tot gauw!

Liefs, Nienke

2

Lees meer:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge