Merle update (twee jaar en een beetje)

Omdat ik er een tijdje tussenuit geweest ben met bloggen is het alweer een hele tijd geleden dat ik een update over Merle schreef. Dus hierbij een stukje over mijn lievelingsmeisje (dat al geboren is 😉 )

Merle is op 31 oktober twee jaar geworden. Ze is nu zo’n 13 kilo en 87 cm (de laatste keer op het cb dan). Het explosieve groeien van de eerste 1,5 jaar is duidelijk voorbij want ze zit nu al een eeuwigheid in maat 92. De rompers die nu in de kast liggen (86/92) passen haar al zo lang dat sommige beginnen te verslijten. Ze begint nu wel langzaam richting maat 98 te gaan en dat is dus ook de maat waar ik spullen in koop. Ze heeft zelfs al pyjama’s maat 98/104! Dat is toch enorm jongens?

Merle is (meestal) een rustig meisje, een klein beetje verlegen en kijkt vaak even de kat uit de boom. Maar soms verrast ze me ook door ineens heel enthousiast tegen vreemden te gaan kletsen (een eigenschap die ze zeker weten van haar vader heeft). Voor een kindje van twee kan ze zichzelf goed vermaken, maar dit is natuurlijk niet altijd gemakkelijk. Als we ergens met haar zijn krijgen we heel vaak opmerkingen dat ze zo lief en rustig is en zo leuk kan spelen. Nu kan ik je vertellen dat dat thuis heus niet altijd zo is.

Twee en nee

De kleine meid is een echte peuter. Dat betekend dat er dagen (of weken) zijn waarop ze echt niet zo gezellig is. Ze zegt soms (de hele dag) overal nee op, of ze zegt ja maar bedoelt nee. Ze wil alles zelf doen en als je iets gaat doen wat niet in haar planning zat kan dit tot een behoorlijk drama leiden. Er kan een complete meltdown ontstaan omdat ze de verkeerde beker krijgt of omdat ik (loedermoeder als ik ben) haar luier wil verschonen. Mijn tactiek is meestal: duidelijk maken waarom iets moet of niet mag en daarna afleiden met iets anders. Maar zo af en toe is er geen redden aan en slaan de stoppen even door, dan moet ze gewoon maar even uitrazen. In noodgevallen hebben we gelukkig Nijntje afleveringen. Maar dagen met chagarijnige peuters zijn pittig en dan mis ik soms mijn schattige dreumes.

Slapen

We hebben een periode achter de rug met heel slecht slapen. Maar ik denk dat ik nu durf te zeggen dat we deze fase overwonnen hebben! Ze slaapt de laatste weken weer als vanouds en haar naar bed brengen is niet langer een activiteit die soms uren in beslag neemt. Ze slaapt in haar peuterbed en komt hier eigenlijk nooit zelf uit, als er wat is dan roept ze ons. ‘s Avonds gaat ze in bad (om de 1 a 2 dagen) of we trekken beneden vast haar pyjama aan, dan krijgt ze haar vitamines (vit D) en gaan we naar boven. Meestal onder begeleiding van de pop of knuffel van de dag. Boven nog even tandjes poetsen, een verhaaltje in bed en dan gaan we weg. Eerst moesten we dan nog wat rommelen op de gang zodat ze wist dat we er waren, maar zelfs dat is niet echt meer nodig de laatste tijd. We laten het licht op de gang wel aan tot we zelf naar bed gaan. Vervolgens slaapt ze de hele nacht meestal van 19:30/20:00 tot iets tussen 7:00 en 8:00. Prima dus! Door dit goede slapen van ‘s nachts is het middagdutje helaas wel lastig af en toe. Ze doet nu zo om de dag een goede dut, we blijven haar voorlopig nog wel even in bed stoppen ‘s middags denk ik, dit is misschien ook wel weer een fase.

Eten

Soms goed, soms minder, soms gaat er geen hap naar binnen. Lunch en ontbijt gaat meestal wel goed. Waarbij lunch meestal de beste maaltijd is. Het is een echte grazer net als haar moeder die graag veel kleine dingen (het liefst koekjes natuurlijk) eet verdeeld over de dag. Ze is gek op rauwkost en eet met gemak een hele bak tomaatjes of paprika op. Verder is ze vooral een carnivoor. Het vlees gaat altijd als eerste op. Ik ben de laatste tijd veel nieuwe recepten aan het proberen opzoek naar dingen die er goed in gaan bij mevrouw. Gister hadden we weer een winnaar namelijk wortelsoep! Als jullie nog tips hebben?

Lopen

Kan ze! Whohoo! Ze begon met 20 maanden dus dat hebben we in ieder geval gehaald voor dat ze twee werd. Ondertussen kan ze best goed en lang lopen. Ze kan prima heen en weer naar de buurtsuper (met peuter 10 min heen en 10 minuten terug) en naar opa en oma lopen. Als we ergens heen gaan nemen we vaak geen buggy mee omdat ze prima zelf kan lopen. Omdat ik nu echter hoogzwanger ben ga ik als ik alleen met haar op stap ga wel altijd met buggy. Haar tillen is namelijk even geen optie. Dus dan moet ze (onder luid protest) soms even in de buggy.

Spreken

Zoals ik al eerder eens schreef gaat het praten nog niet zo snel. Ze heeft een groot passief taalbegrip en kan honderden dingen aanwijzen. Ze begrijpt complexe opdrachten die uit meerdere onderdelen bestaan (zoals trek je schoenen uit en zet ze in de gang of, pak een luier en ga liggen). Maar zelf zegt ze nog niet zo veel. Ook communiceerd ze met zelf bedachte geluiden zoals een soort ‘klakken’ wat drinken betekend en ‘shhhhh’ wat stromend water (dus handjes wassen) betekend. Verder hebben we maa’s (katten), wawa’s (honden) en rawrs (leeuwen of andere grote enge dieren). Iedereen is mama of papa, ook opa en oma wat soms behoorlijk verwarrend kan zijn. Ik merk dat wij best wel goed met haar kunnen communiceren omdat we haar taaltje kennen en misschien hier te makkelijk in mee gaan. Andere mensen snappen haar alleen nog niet…

Ze leert echter regelmatig nieuwe woorden of geluiden bij en maakt ondertussen ook 3 woord zinnetjes (ook al zijn het geen kloppende woorden). Er zit dus vooruitgang in en ik verwacht dat het gauw genoeg goed gaat komen!

Lievelingsdingen

Merle is dol op poppen en Nijntje. Ze loopt de hele dag rond met haar poppen en geeft ze flesjes en schone luiers. Alles waar Nijntje op staat is leuk en soms is het best lastig om een winkel door te komen omdat er werkelijk overal Nijntje dingen zijn. Ze houdt verder van puzzels en tekenen. Legt met gemak houten puzzels in elkaar en begint nu dingen als memory en domino te begrijpen. Boekjes lezen is altijd goed. Ennuh, tja eigenlijk vind ze heel veel dingen leuk om te doen. Het is leuk om te zien hoe haar rollenspel steeds verder ontwikkeld, hoe ze soms hartenzeer heeft als de pop van de bank valt en dat de pop ‘s morgens ook een hapje van haar brood krijgt.

Hoewel ik de peuterfase af en toe echt wel pittig vind brengt deze tijd ook weer zoveel leuke dingen met zich mee. Zoveel nieuwe activiteiten die we met haar kunnen doen! Het wordt denk ik alleen maar leuker.

Liefs,

Nienke

 

 

Lees meer:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge