Bevalplan schrijven

Vorige week besloot ik in eens dat ik het toch wel een fijn idee vond om nog even een bevalplan te schrijven en dit nog even door te spreken met mijn verloskundige. Wat er ongeveer in staat en waarom ik het schreef lees je hieronder:

Een bevalling is misschien wel een van de grootste, belangrijkste gebeurtenissen in het leven van een vrouw. Het is zowel het meest natuurlijke dat er is, als een spannende medische gebeurtenis waar van alles bij mis kan gaan. Dat maakt het schrijven van een bevalplan ook zo dubbel, want valt er überhaupt wel iets te plannen? Het kan zijn dat het nodig is dat dokters de regie over je bevalling (gedeeltelijk) ‘overnemen’ en dan kan je wel leuk aankomen met je a4tje vol romantische ideeën maar daar heb je dan niet veel aan. Nu is het natuurlijk zo dat je uiteindelijk zelf de baas bent over wat er gebeurd en je ook nee kan zeggen tegen ingrepen. Als je dit wil moet je echter wel stevig in je schoenen staan, want eenmaal in het ziekenhuis volgen ze hun protocollen en of je hier tegenin wil gaan is weer een tweede. Maar goed, stilstaan bij je wensen en deze op papier zetten kan nooit kwaad denk ik.

Wat is een bevalplan?

Een bevalplan is simpelweg een papiertje waar op uitgeschreven staat hoe je wil dat de bevalling verloopt. Als het nou ook zou betekenen dat het zo zou gaan zou dat mooi zijn he? Helaas… Maar ik geloof dat een beetje plannen en positief vooruit kijken echt wel een stukje kunnen helpen op weg naar die droombevalling. Garanties geeft helaas niemand.

Een bevalplan moet niet te lang van stof zijn want hulpverleners moeten natuurlijk vrij snel kunnen zien wat jouw wensen zijn. En dan hebben ze geen zin en waarschijnlijk vooral geen tijd, om even 10 a4tjes te lezen. Zaken die je in je bevalplan noemt zijn dingen als: wil ik pijnbestrijding, waar wil ik bevallen, wie mogen (lees: moeten) er bij zijn en wat gebeurd er met de baby na de bevalling.

Waarom zou je een bevalplan schrijven?

Bij mijn eerste bevalling schreef ik niets op papier. Daar had ik geen behoefte aan. Natuurlijk wist ik hoe een bevalling in zijn werk ging (ik had zwangerschap voor Dummies gelezen en een cursus gedaan enzo…) maar eigenlijk wist ik ook niks. Ik had het nog nooit eerder meegemaakt en besloot om het allemaal maar over me heen te laten komen. Ik had alle vertrouwen in mijn verloskundigen om mij er goed doorheen te loodsen. Als je van te voren al weet dat je om medische redenen in het ziekenhuis gaat bevallen, of al weet dat je een keizersnede krijgt is het misschien minder ‘noodzakelijk’ om een plan te schrijven. Al denk ik dat het altijd een goed idee is om na te denken over je wensen rondom de bevalling.

De grootste reden dat ik besloot om nu wel een plan op papier te zetten is dat ik thuis wil bevallen. Thuis en in een bevalbad, dus niet helemaal een standaard bevalling. Omdat ik niet weet wie er bij mijn bevalling komt assisteren (er zijn meerdere verloskundigen bij mijn praktijk) en welke kraamhulp er beschikbaar is weet ik ook niet. Het lijkt mij dus wel handig als zij gelijk kunnen zien/lezen wat mijn wensen zijn voor de bevalling. De andere reden dat ik het allemaal op papier heb gezet is mijn eigen gemoedsrust. En dat ik de laatste tijd nogal van de lijstjes ben.

Wat zet je in het bevalplan & wat staat er in die van mij.
  • Plaats van bevallen
    Ten eerste natuurlijk thuis of in het ziekenhuis, verder kun je nog nadenken over bevallen op de baarkruk, in bad, in bed of ehh op de keukentafel ofzo?
    Mijn voorkeur gaat uit naar een badbevalling, hiervoor hebben we een speciaal bad gehuurd wat in de woonkamer komt te staan. Mocht dit toch niet lukken of niet bevallen (gheghe) dan zou ik de baarkruk willen proberen. Uiteraard hebben we ook een bed op klossen klaarstaan als het allemaal even anders loopt en ik toch liever in bed wil liggen.
  • Verloop van de bevalling
    Voor zover je hier invloed op kan uitoefenen natuurlijk. Wat wil je doen bij langedurig gebroken vliezen, zo snel mogelijk inleiden of een tijdje wachten tot je lichaam het zelf gaan doen? Mogen hulpverleners (veel) aan je zitten of wil je een zogenaamde ‘hands off’ bevalling waarbij je de natuur het werk laat doen. Er wordt dan bijvoorbeeld ook niet of nauwelijks gecheckt hoeveel ontsluiting je hebt. Ben je bereid om tegen adviezen en protocollen in te gaan en hoe staat jouw verloskundige hier in?
    Na een ingeleide bevalling wil ik nu heel graag zo natuurlijk mogelijk. Geen inleiding en bij langdurig gebroken vliezen afwachten. Maar alleen als ik en de verloskundige het gevoel hebben dat het goed gaat met de baby. Verder heb ik totaal geen moeite met het checken van ontsluiting of andere lichamelijke onderzoeken. Wel wil ik graag zo lang mogelijk wachten met mee-persen zodat mijn lijf de baby zelf al zover mogelijk naar buiten helpt. Dit is bij mijn eerste bevalling ook zo gegaan. Toen stond het hoofdje al voordat ik mee ging persen en uiteindelijk heb ik ook maar twee keer geperst.
  • Pijnstilling
    Wil je gebruik maken van pijnstilling? Als je thuis wil bevallen kun je geen medicinale pijnstilling krijgen, hiervoor moet je naar het ziekenhuis. Je zou natuurlijk ook prima in je bevalplan kunnen zetten dat je juist naar het ziekenhuis wil voor een ruggenprik. Thuis kun je alleen natuurlijke vormen van pijnstilling krijgen zoals warmte (douche, bad, kruik) massage en ontspanningstechnieken. Ook bieden sommige verloskundigen ‘TENS’ een pijnbestrijding op basis van stroomstootjes.
    Ik hoop dus (want ik wil thuis blijven) de bevalling ook zonder pijnstilling door te komen, net als bij de eerste. Hopelijk heb ik genoeg aan het bad en alle andere dingen die we thuis kunnen bedenken.
  • Wat doet je partner?
    Zijn er specifieke dingen die je partner moet doen? Bepaalde foto’s die gemaakt moeten worden? Masseren of juist niet aan je zitten? Dingen die hij/zij moet kunnen beslissen als jij daar even niet toe in staat bent? Spreek het bevalplan in ieder geval goed met hem/haar door.
    Bij mijn vorige bevalling hoefde ik niet echt aangeraakt te worden en zat ik erg in mijn eigen wereldje. Omdat ik het moeilijk vind te voorspellen hoe dat nu gaat heb ik hierover niks opgenomen in mijn bevalplan. Wel heb ik wat praktische dingen opgeschreven die mijn man moet doen zoals het bad opzetten en zorgen dat er goede foto’s zijn, ook van de uitdrijving hopelijk. Verder staat er in dat hij zelf beslist of hij wel of niet in bad komt.
  • Wat moet er met de placenta/navelstreng gebeuren?
    Wil je de placenta zien? Wil je wachten tot hij vanzelf komt of mogen ze je een prik (oxytocine) geven om hiermee te helpen? Mag de navelstreng gelijkt doorgeknipt of wil je daar even mee wachten. Of wil je voor een lotusbevalling gaan waarbij de baby verbonden blijft met de placenta tot deze er vanzelf af valt. Daarna heb je ook nog de optie om de placenta op te eten (te laten capsuleren, pilletjes van laten maken) of te begraven ofzo.
    Bij mijn vorige bevalling heb ik de placenta niet gezien, dat vind ik achteraf best jammer dus ik heb nu opgeschreven dat ik deze graag wil zien. Verder wil ik heel even wachten met het doorknippen van de navelstreng. Uit onderzoek blijkt dat 3-5 minuten al genoeg is om de baby extra voedingsstoffen en bloedcellen uit de placenta mee te geven. Hierna is de bloedstroom toch gestopt en heeft het naar mijn idee niet echt zin om de placenta er nog langer aan te laten zitten. Lijkt me ook een beetje vies eerlijk gezegd. En hoewel dat placenta opeten heel gebruikelijk is onder zoogdieren en vast een boel voordelen heeft, heb ik besloten om het toch bij een biefstukje te houden na de bevalling.
  • Wat mag er wel en niet met de baby gebeuren.
    Wie houdt de baby vast, vooral als jij daar even niet toe in staat bent. Mogen onderzoekjes gelijk of wil je ze (indien mogelijk) liever even uitstellen? Mag de baby een speentje of bijvoeding hebben? (waarschijnlijk nog niet gelijk na de bevalling van toepassing). Hoe belangrijk vind je huid op huid contact?
    Ik ga er van uit dat de baby na de bevalling minimaal een uur (gouden uur) bij mij op de borst komt te liggen en dan hopelijk gelijk ook al uit de borst kan drinken. Bij Merle ging dat ook zo, al heb ik bij haar pas later gevoed. Het huidcontact is super belangrijk voor de binding en om de borstvoeding op gang te brengen. Hechten enzo kunnen ze mooi doen terwijl ze bij me ligt, heb ik tenminste afleiding. Mocht er iets met mij zijn dan wil ik dat ze bij papa op de blote borst komt te liggen.
  • Angsten of dingen waarvan je echt niet wil dat het gebeurd.
    Is een lastig punt omdat bevallingen onvoorspelbaar zijn. Er kunnen dingen gebeuren die je niet wil en dan zul je hier mee moeten dealen. Maar het is natuurlijk altijd goed om te bespreken waar je bang voor bent, misschien kunnen sommige dingen al voor je bevalling wat minder eng gemaakt worden.
    Een van de dingen waar ik bang voor ben is dat het heel snel gaat en ik alleen ben. Een tweede gaat vaak sneller en wat nou als de verloskundige niet op tijd is? Bij mijn vorige afspraak hebben we dan ook nog een keer doorgesproken wat ik in zo’n geval moet doen en dat stelde me al gerust.

Zo dat is wat er allemaal in mijn bevalplan staat. En geloof me ik ben me er van bewust dat het allemaal totaal anders kan lopen maar ik vertrouw er maar op dat het ook dan allemaal goed gaat komen. Misschien gooi ik tijdens de bevalling wel de helft van mijn mooie plannen overboord, wie weet… Maar als je niet duidelijk hebt wat je wil kun je denk ik ook geen goede beslissingen nemen als het anders loopt. Het blijft uiteindelijk mijn bevalling en mogelijk de laatste dus ik ga er graag goed voorbereid in.

Hebben jullie een plan geschreven voor je bevalling, of zouden jullie dat doen? Of vinden jullie het allemaal maar onzin?

Liefs, Nienke

 

 

3

Lees meer:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge