Dit was november.

November is alweer voorbij jongens! De hopelijk laatste volle maand dat ik zwanger ben en de maand waar in ik met verlof ging. Maar wat gebeurde er naast het zwanger zijn nog meer in november? Lees even mee…

Consultatiebureau 2 jaar afspraak.

Op 31 oktober werd mijn kleine meisje alweer twee jaar en dus mochten wij ons begin november direct melden bij het consultatiebureau. Hier aangekomen werd ons mee gedeeld dat de kinderarts ziek was maar dat we er niet helemaal voor niets waren want de verpleegkundige zou ons dan wel zien. Helaas betekend dit wel dat we nog een keertje terug moeten, hopelijk kunnen we dit samen plannen met een van de eerste afspraken van de nieuwe baby. Merle moest onder andere blokjes stapelen en lichaamsonderdelen aanwijzen op een pop. Dat kon ze perfect, maar ze was wel erg van streek van het feit dat de pop maar een arm had. Qua spraak gaat ze nog niet zo heel snel, maar ze kon duidelijk merken dat haar passieve woordenschat wel heel groot is en maakte zich hier dus ook nog niet zo druk over. Doen wij ook (nog) niet, maar wat meer woordjes zouden het leven wel een stuk makkelijker maken kleine meid 😉 . Maar goed, mijn dochter is tot nu toe met alle ontwikkelingsmijlpalen niet bepaald een koploper, dus het past wel in het verwachtingspatroon. Las trouwens laatst ergens dat Einstein ook pas op zijn derde ging praten dus over de intelligentie hoeven we ons nog niet druk te maken…

 

Opruimen en IKEA-en

In november kochten we de laatste spullen voor Merle’s peuterkamer en voor de baby/bevalling. We worden altijd erg gelukkig van een middagje IKEA-en en de bouwpakketen blijven ook nooit lang liggen. Een kast/commode-combi-ding en een logeerbed voor op de eerste verdieping zijn ditmaal aan onze IKEA collectie toegevoegd.
Aangezien ik thuis wil bevallen moet er een bed op de eerste verdieping zijn en een logeerbed is natuurlijk altijd handig! (komt allen logeren!). Verder haalden we de laatste dozen met babyspullen van zolder en heeft Merle zich heerlijk vermaakt met het speelgoed waarvan ik bij de verhuizing had besloten dat ze er te groot voor was. Ik draaide nog een heleboel babywasjes met dekentjes, lakentjes en slaapzakjes en kwam tot de conclusie dat ik een soort obsessie voor babydekentjes heb, want ik geloof dat ik er wel tien heb. Vooral de zelfgemaakte dekentjes (door mij en oma’s en tantes) vind ik zo heerlijk! Er zijn er een heleboel die ik echt nooit meer weg kan doen. Als je nu denkt: dan hoef je dat in ieder geval niet meer te kopen… Ik had er al een gekocht en een gemaakt voordat ik er achter kwam hoeveel ik er al heb.

Sint Maarten.

Op elf november maakte Merle voor het eerst echt bewust Sint Maarten mee. Zoals dat gaat als je voor het eerst Sint Maarten viert in een nieuw huis (en dus niet weet hoeveel kindjes er komen) hadden we veel te veel snoep in huis. Even leek het alsof er helemaal niemand ging komen en begonnen we dus maar aan het snoep. Maar om kwart over zeven ging toch eindelijk de bel. En schok Merle zich helemaal dood. Krijsend rende ze de woonkamer in om zich bij mij te verstoppen terwijl papa moest open doen. Toen ze de kindjes hoorde zingen kalmeerde ze iets en nadat we een tijdje voor het raam hadden staan kijken naar de lampionnen durfde ze toch wel mee naar de deur. Last minute besloten we dat ze zelf dan ook nog maar even naar buiten moest om een snoepje te halen bij opa en oma (3 minuten lopen). Ik had er natuurlijk niet aan gedacht om een lampion voor haar te kopen (’t kind kan immers niet zingen…) en stuurde haar met papa en haar nachtlampje de straat op. #Loedermoeder.

Haken en knutselen

Met het minder wordende weer moet je toch iets doen terwijl je binnen zit, dus ik heb de smaak van het freubelen weer helemaal te pakken! Mijn haakverslaving begint zelfs ernstige vormen aan te nemen. Ik haakte al twee vestjes voor de meisjes, een muts, een teckel knuffel, een babydekentje voor een collega en ik ben nu bezig met een voetenzak voor in de maxicosi. Binnenkort bereik ik waarschijnlijk het stadium van een gehaakte hoes voor de wc-bril. Met deze verslaving komt trouwens ook de behoefte om mijn hele huis vol te stoppen met wol en ander haakgaren (hoarder alert).
Merle is nu net een beetje op de leeftijd dat ik haar ‘zelf’ kan laten knutselen. Daar kan ze zich dan met geluk wel een minuut of twintig mee vermaken. Oké, eerlijk is eerlijk het enige dat ze wil doen is met de lijmstift alles volsmeren, maar het is een begin! Hopelijk heeft ze mijn knutselgenen en kunnen we samen lekker veel gaan hobbyen. Geen zorgen die schaar op de foto was voor mama 😉

Schoen zetten

Sinterklaas arriveerde weer in het land en dit jaar mag er voor het eerst officieel schoen gezet worden door de kleine meid. Ze heeft het constant over de appel in de schoen en is lichtelijk obsessief bezig spullen in laarzen te stoppen. Dus ze begrijpt er wel iets van.
De cadeautjes-uitpak-vaardigheid heeft ze ondertussen helemaal onder de knie en ’s morgen zijn binnen no-time de pakjes ontmanteld en is de chocolade opgegeten als we haar de kans geven. Volgens mij is het schoenzetten trouwens nog leuker voor papa en mama dan voor Merle, het is gewoon super leuk om dit nu met je eigen kinderen te doen! En het wordt vast alleen maar leuker naarmate ze het beter begrijpt.

En verder

Half november was mijn laatste werkdag, blijft toch gek hoor. De dag was zelfs zo gezellig dat ik daarna nog twijfelde of ik niet gewoon wat langer moest doorwerken 😉 . Op 21 november werd ik 28 jaar, dit was op de eerste dag dat ik echt verlof had en dus bracht ik de dag heerlijk rustig alleen thuis door. Dit was precies waar ik behoefte aan had. Samen met wat visite op de koffie ’s avonds, een verassings-bezoekje van mijn broer en felicitaties van genoeg vrienden en familieleden vond ik het een top verjaardag. Verder had ik toch nergens puf voor…

We brachten lekker veel tijd samen thuis door met veel knuffelen op de bank en misschien iets te veel nijntje afleveringen. We maakten ook veel mini wandel- en fietstochtjes door de wijk, want veel verder kom ik op dit moment niet. En ik pakte het bloggen weer op en gooide eindelijk mijn nieuwe blog online (ZO blij mee jongens).
Nu op naar december! De maand waarin hoooopelijk mini geboren gaat worden, nog even 1,5 week blijven zitten en dan mag het van mij gebeuren hoor! Nog even gezellig pakjesavond vieren en dan lekker in mijn baby-cocon kruipen. Het wordt een spannende maand. Ben heel benieuwd hoe de feestdagen er voor ons uit gaan zien. Voorlopig plannen we even helemaal niks, maar wie weet wordt het nog een lastminute kerstdiner met of zonder baby.

SPANNEND!!!!

Liefs,

Nienke

 

1

Lees meer:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge