Vijf dingen die ik niet mis aan zwanger zijn.

Ik heb een hele fijne vlekkeloze zwangerschap gehad en ik mag echt nergens over klagen (maar dat ga ik toch doen). Er zijn momenten dat ik het zwanger zijn wel een beetje mis en ik hoop heel erg dat het me gegund is, het nog een keertje mee te maken. Maar sommige dingen mis ik helemaal niet.

Een klein baby’tje dat je negen maanden lang helemaal voor jezelf hebt, altijd bij je draagt en niets meer nodig heeft dan wat jouw geweldige lichaam al geeft. Want laten we eerlijk wezen, je bent niet samen zwanger. Jij bent degene die 99,9% van het werk doet, afgezien van die 0.01% zware dingen tillen en midden in de nacht naar de MacDonalds omdat je daar zo’n zin in hebt. Tot dat ’t kind er daadwerkelijk uit is, is het voor papa ‘stond erbij en keek ernaar’. Wat me trouwens ook heus niet altijd leuk lijkt. Maar ik dwaal af. Zwanger zijn is een van de bijzonderste en fijnste dingen die ik ook heb mogen doen. Afgezien van vermoeidheid en maagzuur uit de hel (maar echt!) had ik weinig klachten maar er zijn wel een paar dingen die ik niet ga missen:

  1. Bepaalde dingen niet mogen eten en drinken.
    Eigenlijk is dat nog niet eens het ergste, na een paar weken ben je wel gewend aan je nieuwe dieet. Het vervelendste vond ik die mensen die zich gaan bemoeien met elke hap die je neemt. Ik ben niet zo heel paniekerig over dit soort dingen. Van (per ongeluk) 1 hap rood vlees heb je niet gelijk een toxoplasma infectie, de kans dat je vlees besmet is, is vrij klein. Van 1 slok bier krijg je ook niet gelijk een misvormt kind.  Ik kreeg serieus het aanbod van een frietboer om mijn frikandel beter te doorbakken… je weet maar nooit natuurlijk.
  2. In de trein met mijn dikke buik.
    Een drukke trein is voor iedereen vervelend, niemand vind het fijn om te moeten staan. Maar als je met de NS reist (elke dag in de spits) dan weet je dat het erbij hoort. Het gebeurde heel erg vaak dat er niemand voor me op wilde staan. Of eigenlijk: het gebeurde heel vaak dat iedereen deed alsof ze niet zagen dat ik zwanger was (ik heb jullie wel door hoor!). Staan in de trein met mijn zwangere buik ga ik niet missen, maar wat ik nog minder ga missen zijn die blikken en opmerkingen van mede forenzen die ook staan. ‘Oh wat erg dat er niemand opstaat voor je’ Boehoe… Ik weet het nu wel, ik doe dit elke dag.
  3. Rare opmerkingen over mijn leeftijd.
    Schijnbaar zie ik er jong uit. Als ik een fles wijn haal moet ik nog zeer regelmatig mijn identiteitsbewijs laten zien. Geen probleem natuurlijk,  ik vat het maar gewoon op als een compliment. Maar dat ik er jong uitzie betekend nog niet dat vreemde mensen het ‘zonde’ moeten vinden dat ik zwanger ben (dat heeft serieus een voorbijganger tegen me gezegd). Het betekend ook niet dat mijn huisarts me hoeft te vragen of mijn zwangerschap wel gewenst is. Ik kreeg de neiging om een bordje om mijn nek te dragen met: 25 jaar, getrouwd, een koophuis, en een baan.
  4. Zwangerschapskleding.
    Hartstikke leuk dat ik een reden had om te kunnen shoppen voor mezelf. Maar winkelen voor zwangerschapskleding is echt verdomd lastig. Ten eerste is het bijna nergens in een winkel te koop, 1 klein verdomhoekje in de H&M bij ons in de stad. Ten tweede is het duur en vind ik het zonde om te veel geld uit te geven aan kleding die je helemaal niet zo lang gaat gebruiken. Ten derde zijn de maten nogal voor eigen interpretatie. Het ene medium shirtje paste ik met 25 weken al niet meer, het andere bleef veel te groot. Zwangerschapsbroeken zijn nog lastiger want die zakken de eerste tijd nog van je reet (terwijl je eigen broeken echt niet meer lekker zitten) en daarna zit die buikband ineens al weer veel te strak.
  5. Reclame.
    Ik weet dat het mijn eigen schuld is omdat ik graag die gratis zwangerschapsdozen wilde hebben, maar zodra ‘ze’ weten dat je zwanger bent wordt je gebombardeerd met reclame. Al deze verkooppogingen spelen natuurlijk perfect in op je labiele staat als zwangere vrouw. Van hoeveel dingen ik wel niet overtuigd ben geraakt dat ik ze echt nodig had, terwijl ik er eerst nog nooit van had gehoord. Sommige dingen zijn ook heus wel handig hoor. Maar laten we eerlijk wezen: de ‘je wil toch het beste voor je kind’ aanpak, is de allerbeste verkoop truck ooit.

 

zwanger2

Zo weer genoeg geklaagd voor vandaag. Waar zal ik hierna eens over gaan klagen? (grapje…)

 

Lees meer:

2 reacties

  1. Ik zit er nog middenin haha, al vliegt de tijd. Over een maandje wordt onze zoon geboren. Snap je helemaal wat betreft de positiekleding, ik zeg altijd ik ben zwanger geen 60… Zit weinig leuks bij vind ik. En de maten zijn raar idd.
    Verder zijn maagzuur, slapeloze nachten en alle pijntjes en steekjes ook best te missen denk ik zo 🙂

  2. Klagen over wat we vooral niet gaan missen als we eenmaal gestopt zijn met de borstvoeding!

    Ik geef alvast nummer 1…KOLVEN!!!

    ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.