Toch nog een blog in 2015!?

Het was nogal een mager jaar voor de blog, met wel 4 hele berichten en allemaal in januari. Omdat het toch weer een beetje begon te kriebelen dacht ik: vooruit laat ik nog iets schrijven nu het nog 2015 is (ik betaal tenslotte toch voor dit webdomein enzo…). Want hoewel het voor mijn blog misschien geen geweldig jaar was, was het voor mij misschien wel het beste jaar van mijn leven.

Dit was mijn 2015 in vogelvlucht:

In februari plaatsten we twee hele belangrijke handtekeningen bij de notaris waarmee we eigenaar werden van een echt huis. We gingen klussen, slopen en opruimen in ons paleisje, 100 kilo muizenpoep werd opgezogen (we vonden geen enkele muis gelukkig). Vergeelde muren werden weer wit geschilderd (of vintage blue of zwart) en er kwam een geweldige zwart witte tegelvloer in mijn keukentje. Er werden kilo’s schimmelig afval verwijderd uit onze patio. Gitaren werden aan de muur gehangen en er werd een enorm ingewikkeld IKEA bed in elkaar gezet in een kamertje waar hij eigenlijk niet paste. En na een zenuwinzinking of 3 was het zo ver: we gingen verhuizen.

DSC_0255 2kleinHet eerste weekend dat we alleen in ons nieuwe huis doorbrachten en niet aan het klussen waren kwamen we er achter dat we hier niet lang met z’n tweeën zouden wonen. Op de 2 euro zwangerschapstest van de action verscheen namelijk een tweede streepje. Na dat we natuurlijk zo’n dure clear blue test hadden gehaald geloofden we het ook echt: ik was zwanger! 25 jaar leek mij altijd al de perfecte leeftijd om moeder te worden en dat ging nu nog lukken ook. Helemaal in de wolken waren we, dat we dat kleine kamertje (waar we tijdens de bezichtiging zo in stonden te dromen) al zo snel mochten gaan inrichten als baby kamer.

IMG_0458Ik was er van overtuigd dat ik tijdens mijn zwangerschap zwaar beroerd zou zijn. Dat ik de hele dag misselijk zou zijn en niks binnen zou kunnen houden. Niets was minder waar want ik ben zonder veel klachten de zwangerschap doorgekomen. Natuurlijk was ik soms moe, soms een beetje misselijk en dat maagzuur was verschrikkelijk. Misschien was een van de ergste ‘kwaaltjes’ nog wel dat ik niets heb geschreven. Hiervoor had ik geen ruimte in mijn hoofd, het enige waar ik aan kon denken was dat kleine wezentje in mijn buik.

We kwamen er achter dat we een dochtertje kregen. Hoewel ik in het begin nog schreeuwde dat niet alles (lees: niets) roze zou worden, stond ik na een paar maanden toch met mijn dikke buik de muur roze te verven. Wat die hormonen al niet allemaal met je doen.

IMG_0155

De zomer was heel hard werken, zowel in ons huis als op ons werk. Vrije dagen werden opgespaard en het huis moest aan kant voordat de kleine zou komen. We kochten een wasdroger en een vaatwasmachine, schilderde kozijnen en verzamelde honderdduizend baby spullen (die we allemaal heeeel hard nodig hadden). Ook gingen we regelmatig uit eten en leuke dingen doen: onder het mom van: ‘nu kan het nog makkelijk met z’n tweeën’

In oktober was het zo ver ik ging met verlof! Had enorme last van nesteldrang en stond met 37 weken zwanger de studeerkamer en de zolder op te ruimen omdat al die ‘troep’ echt niet kon als er een baby in huis kwam.

Op 31 oktober was ze er ineens. Onze dochter Merle. Na 24 uur gebroken vliezen werd ik aan een infuus gehangen om ingeleid te worden. Mijn droom thuis-bevalling ging niet door maar na 7,5 uur had ik mijn dochtertje in mijn armen. Alles ging best goed en hoewel het heftig en pijnlijk was (goh…) kijk ik er wel positief op terug.

Na de bevalling begon de achtbaan die kraamweek heet. KraIMG_0768amvisite, controles van de verloskundige en kraamhulp, hielprik, hechtingen, kraamtranen en honderden cadeautjes en kaartjes. Ik leerde hoe het is als er een klein mensje helemaal afhankelijk van je is en dat dit soms best eng is. Ik kwam er achter dat het romantische idee van borstvoeding geven onzin is, dat het (in het begin) verrekte pijnlijk is en keihard werken!

En nu? Nu heb ik een (meestal) vrolijke, mollige, nog steeds borstgevoede, baby van 8 weken in de draagdoek zitten terwijl ik dit typ.

Nu heb ik misschien wel weer zin om af en toe te bloggen. Maar ik kan niet beloven dat het over iets anders gaat dan mijn kleine meisje, want zo gaat dat nou eenmaal als je moeder wordt.

Nu is 2015 bijna voorbij.IMG_0985

 

Lees meer:

6 reacties

  1. Eindelijk weer een leuk verhaal. En wat een schattige foto van jou en mijn kleindochter. Wat een jaar, 2015, een goed jaar. Ik hoop in 2016 nog heel veel blogs van je te lezen!

  2. Wow, wat een geweldig jaar heb je zo achter de rug! Nog gefeliciteerd met je dochtertje, en alvast de beste wensen voor 2016, dat het net zo’n mooi jaar mag worden 😀

  3. Lieve Nienke,

    Wat mooi geschreven. Wat zijn jullie een
    mooi gezinnetje en wat een prachtige dochter hebben jullie. Wij wensen jullie een heel mooi en gelukkig nieuwjaar met zijn drieën. Liefs Pascale en Herman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.