Angus was een beetje stout.

Zaterdagavond na een vermoeiende slenter-tocht door Ikea openen we moe maar voldaan de voordeur…. Twee van de drie poezen komen ons (iets te snel) begroeten, Angus staat in de keuken, triomfantelijk om zich heen te kijken.

En dan zien we het.

De RAVAGE

IMG_3351

Het lijkt als of er iemand op onze keukenvloer is vermoord met een kilo suiker. Terwijl we richting de keuken lopen blijven onze schoenen plakken aan de vloer, kleine roze plakkerige pootafdrukjes staan verspreid door mijn keuken en woonkamer.

Kennelijk is iemand (lees: Angus want dat is de enige mongool die op de afzuigkap klimt) lekker aan de wandel geweest boven mijn keuken. Tijdens de wandeltocht stonden er een aantal dingen HEUL erg in de weg: Een literfles cassis-limonade, een grote suikerpot, een flesje rijstazijn, een potje couscouskruiden en een fles sojasaus. Dus die zijn er door meneer zonder pardon van af gegooid. Met alle gevolgen van dien.

Tegen de tijd dat wij thuis kwamen was mijn keukenvloer veranderd in een plakkerig rood meer van limonade siroop. Ik weet niet of je wel eens hebt geprobeerd om limonadesiroop op te vegen, maar het is nogal visceus (hoera voor de laboratorium opleiding waar je dit soort mooie woorden leert). Maargoed, toch maar vol goede moed begonnen aan het reanimeren van mijn keuken.

Driehonderd keukenrollen later hadden we, dachten we, alles wel opgeveegd. Toen viel het me op dat het leek alsof mijn servieskast bloedde. Onder de pootjes van de kast verscheen steeds weer een plasje rode vloeistof. Mijn servieskast is een extra diepe BILLY kast met deurtjes, die helemaal vol staat en vrij zwaar is (Ahum).

De limonadesiroop was dus onder deze kast gelopen, lachen jongens! Bijna mijn vinger verbrijzeld tijdens het verplaatsen van de kast. En vooral geleerd dat je servieskasten beter niet met inhoud kan verplaatsen.

Ik schets even hoe manlief en ik er bij zaten op dit moment: blote voeten, opgerolde broekspijpen en limonade tussen onze tenen. Uitgelopen mascara (ik moest even heel hard huilen halverwege het opruimen) zweetdruppeltjes en vooral suiker op al onze lichaamsdelen. Overal lagen propjes papier en doekjes waarmee we zo goed en zo kwaad als het ging alles probeerde op te vegen.

IMG_3353

En alles wat ik wilde was op de bank liggen met mijn nieuwe Ikea dekentje en een kopje thee…

Maargoed, uiteindelijk werd alles toch weer enigszins schoon. Eigenlijk zei ik gewoon: ‘F*ck it, ik leef wel met een plakkerig huis. Sindsdien heb ik twee keer alles gedweild maar sommige stukjes van mijn huis plakken nog steeds. Ik denk dat we de servieskast nooit meer van z’n plek krijgen omdat hij zit vastgeplakt met liddl-casis-limonade.

Leuk he? Katten.. (maar ik hou nog wel van ze hoor, echt!)

 

Lees meer:

4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.